Geschiedenis
In 1928 begon de KVO haar werkzaamheden als Boerinnenbond van de NCB, nadat op 31 december 1927 de reglementen waren goedgekeurd door de bisschoppen van Breda en 's-Hertogenbosch.De NCB besloot de oprichting centraal te regelen vanuit Tilburg. Voor het uitvoerende werk werd mejuffrouw E. Arïens in dienst genomen. In 1932 besloot de NCB de leiding over te dragen aan een commissie van vrouwen en mevrouw Le Mire-Claessen uit Udenhout werd presidente van de Boerinnenbond. Daarmee was zij de eerste vrouwelijke voorzitter. Zij heeft deze taak vervuld tot 1945. De eerste jaren werden gekenmerkt door een snelle groei van het aantal afdelingen en leden. In 1929 waren er 29 afdelingen en 3669 leden, in 1932 had de bond 63 afdelingen en 6500 leden en in 1936 waren er 116 afdelingen en 10.000 leden.
In 1937 trouwde mejuffrouw Arïens en zij werd opgevolgd door mejuffrouw Van Hoenselaar. Nadat in het eerste oorlogsjaar nog was doorgewerkt met een aangepast programma, werd in overleg met het Episcopaat in augustus 1941 het werk stilgelegd. Pas op 1 mei 1945 hervatte mejuffrouw Van Hoenselaar haar werkzaamheden. Mevrouw Le Mire droeg haar taak over aan mevrouw C. H. Geerts-Geerts uit Ulicoten. In 1949 werd duidelijk dat de jonge boerinnen om een eigen aanpak vroegen. Besloten werd dat de jongeren gingen werken met een eigen sectie.
In 1953, het jaar van de watersnoodramp, bestond de Boerinnenbond 25 jaar; de bond telde toen 277 afdelingen en 25.000 leden. In 1954 kwam er een einde aan de voogdij van de NCB. De Boerinnenbond kreeg een zelfstandig bestuur. Op 8 december 1954 vond de installatie plaats van het eerste centraal bestuur, met mevrouw Geerts als gekozen voorzitter. Het centraal bestuur bestond uit (gekozen) afgevaardigden van de kringbesturen.
Op 29 november 1955 werd de Katholieke Nederlandse Boerinnenbond opgericht, een landelijke federatie van vier gewestelijke boerinnenorganisaties. Daarmee verdween het eigen blad De katholieke boerin. Alle leden ontvingen voortaan het nationale maandblad Wij vrouwen van het platteland.
1959 bracht een nieuwe organisatorische verandering. De jongerensectie van de Boerinnenbond kreeg een grotere zelfstandigheid met een eigen centraal bestuur, eigen reglement en eigen financiele verantwoordelijkheid. In 1960 begon het Algemeen Bestuur van de Boerinnenbond met het organiseren van studiedagen voor bestuursleden, speciale bijeenkomsten voor voorzitters en studiedagen op het KVP-vormingscentrum. Ook kwam sindsdien het Mededelingenblad voor besturen uit.
De eerste gewestelijke Algemene Jaarvergadering werd gehouden in februari 1961. Tijdens die jaarvergadering trad mevrouw Geerts af als gewestelijk voorzitter en werd zij opgevolgd door mevrouw Van Aar-Reijs uit Neerloon.
In 1964 stopte mejuffrouw Van Hoenselaar, als consulente van het eerste uur, met haar werkzaamheden. Zij werd opgevolgd door mejuffrouw M. van Meer. In de jaren 1964 en 1965 werd duidelijk dat de veranderingen op het platteland noopten tot weer een verandering. Er werden plannen ontwikkeld om de jonge Boerinnenbond de kans te geven tot samenwerking met de jonge boeren in een nieuwe organisatie: de Katholieke Plattelandsjongeren Organisatie (KPJ).
Op de Algemene Jaarvergadering van 1967 werden de nieuwe statuten voor de KPJ aangenomen en later kerkelijk en koninklijk goedgekeurd. Tegelijkertijd veranderde de Boerinnenbond ook van naam. Zij werkte voortaan verder als KVO (KVO) van de NCB. In deze naamswijziging kwam zeker de grotere openheid voor niet-agrarische vrouwen tot uitdrukking. In 1967 telde de KVO 22.844 leden in 303 afdelingen.
Vanaf 1972 bracht de KVO weer een eigen blad uit: Palet. Tot 2000 zou dit ledenblad vier keer per jaar verschijnen. 1975 was het Jaar van de Vrouw en uiteraard besteedde de KVO volop aandacht aan landelijke activiteiten in dit kader. Emancipatie was al langer een streven in KVO-verband. Desalniettemin werden organisaties als de KVO sinds de opkomst van het feminisme bestempeld als traditionele vrouwenorganisatie.
In 1975 trad mevrouw Riet Roosen-van Pelt aan als gewestelijk voorzitter van de KVO. In 1978 vierde de KVO haar vijftigjarig bestaan onder het motto Vrouwen Bouwen. De kVO sloeg haar vleugels uit op landelijk niveau, maar ook internationaal door deelname aan organisaties als de Wereldunie van Katholieke Wereldorganisaties (WUCWO) en de ACWW, de wereldbond van plattelandsvrouwen.
Het jaar 1984 bracht een belangrijke verandering van de (georganiseerde) agrarische vrouwen. Vanaf dat moment konden zij persoonlijk lid worden van de NCB en was belangenbehartiging vanuit de KVO niet meer strikt noodzakelijk.
In 1985 organiseerde de KVO de eerste training Wegwijs op de huiscomputer. Ongeveer 500 leden meldden zich aan. In 1987 nam mevrouw Nel van den Nieuwenhof-Crooijmans de voorzittershamer over van mevrouw Roosen-van Pelt.
In 1988 vierde de KVO haar zestigjarig bestaansfeest onder de titel Vrouwen Onderweg. In 1989 volgde een statutenwijziging op gewestelijk niveau: het Algemeen Bestuur zou voortaan gaan werken met een onafhankelijk voorzitter. De voorzitter kwam voortaan niet meer uit een kringbestuur en had geen stemrecht meer. De zittende voorzitter Nel van de Nieuwenhof kon haar echter haar termijn gewoon volmaken. In 1995 zou zij aftreden.
Tijdens de jaarvergadering van 13 december 1990 kwam het Algemeen Bestuur voor het eerst met een meerjarenbeleidsplan voor de jaren 1991-1995. Het werven van nieuwe, jonge leden was een speerpunt in het plan, net als emancipatie en belangenbehartiging op landelijk niveau. Ook levensbeschouwing, welzijn en ontwikkelingssamenwerking hadden volop de aandacht van de KVO.
Op 23 november 1995werd mevrouw Lia van Helvoirt benoemd tot gewestelijk voorzitter. Zij was de eerste voorzitter die na een sollicitatieprocedure werd benoemd. Op dat moment bestond de organisatie uit ruim 29.000 leden, verdeeld over 294 afdelingen en 15 kringen.
In de tweede helft van de jaren negentig brak een woelige periode aan voor de KVO. Bestuurlijke vernieuwing was noodzakelijk (KVO Ondersteboven) en op 23 maart 1998 legde het toenmalige hoofdbestuur, dat bestond uit vijftien kringbestuursleden en voorzitter Lia van Helvoirt, haar taken neer. Er kwam een interimbestuur en tijdens de jaarvergadering op 30 juni 1998 werd een nieuw bestuur van vijf vrouwen aangesteld. De vijf bestuursleden waren gekozen op hun bestuurlijke kwaliteiten. Daarmee kwam definitief een einde aan de automatische vertegenwoordiging van elk kringbestuur in het Algemeen Bestuur. Mevrouw Maria Vogels-Maas werd voorzitter van het nieuwe Algemeen Bestuur.
Gedurende de jaren 1999-2003 werkte het Algemeen Bestuur samen met kringbesturen en medewerksters hard aan een nieuwe organisatiestructuur en een andere vorm van besturen. Speerpunten daarbij waren: werken aan gezamenlijke toekomstgerichte doelen voor de KVO, klantgericht werken vanuit het gewest, veel ruimte voor eigen initiatieven van kringen en afdelingen en nadrukkelijk zoeken van samenwerking met andere organisaties in het maatschappelijk middenveld. In 2003 vierde de KVO met 21.600 leden en 246 afdelingen haar 75-jarig bestaan onder het motto Driekwart eeuw samen denken en doen.
Het jubileum werd gevierd op 8 maart in de Grote Kerk in Breda.
Tijdens deze bijeenkomst werden het nieuwe kvo-logo en kvo-stijl geintroduceerd. Ook werd de kvo-website (http://www.kvo.nu) getoond en konden alle afdelingen en kringen een eigen kvo-afdelingspagina en kvo-emailadres aanvragen.
In november 2003 werd in het Chasse-theater in Breda het jubileumjaar afgesloten.
In 2004 verscheen voor eerst het nieuwe kvo-ledenblad: kvo.nu. Op 13 november 2007 trad Maria Vogels na 9 jaar voorzitterschap af en nam Sjaan Paridaans haar functie over. Het AB bestond toen uit 6 personen. De vernieuwde website http://www.kvo.nu werd tijdens de jaarvergadering van 2008 gepresenteerd.
In 2010 is de KVO verder verzelfstandigd en is het kantoor (serviceburo) verhuisd naar Spoorlaan 460, 5038 CH in Tilburg. Met deze verhuizing is er een einde gekomen aan meer dan 80 jaar huisvesting bij de ZLTO.
KVO-secretariaat wordt KVO-serviceburo en het Gewestelijk Bestuur wordt het Algemeen Bestuur.
Ook is het KVO-logo aangepast, het onderschrift Katholieke Vrouwen Organisatie is aangepast door de slogan Oog voor elkaar. In deze slogan zijn de christelijke normen en waarden van de KVO verankerd.
Momenteel (d.d. 01-07-2011 telt de KVO: 4 Algemeen Bestuursleden, 14 kringen en 176 afdelingen, 1 commissie (LCW) en 3 beroepskrachten (1,6 fte).
Het aantal leden ligt per januari 2011 rond de 13.000.